मेरो कम्पनी र एउटा सहकारीले संचालन गरेको एउटा सानो किशानहरु सङको अन्तर्कृया कर्यक्रममा सहभागी हुन बिहानै त्यहाँ पुगेका थियौ । काठमाडौंबाट त्यहाँ पुग्दाको कुरा चै देश को राजनीतिक कुराको बारेमा छलफल मात्रै भयो। मेलम्ची जाने बाटो मा पर्ने त्यो सनो गाउँमा खेती किसानी गर्ने धेरै किसान रहेछन् । करिब १०० जना जति किसानहरु उपस्थित हुनुन्थ्यो होला त्यहा । जस्मध्य धेरै जनालाई देखेर त मलाई लाग्यो कि यती धेरै परिवर्तनको कुरा गर्ने हाम्रो नेताज्युहरु, यती धेरै क्रान्ति र देशकालागि लड्नु भाको हाम्रो माननीय कम्रेडहरु नारा त सबैले एउटौ लगाएका थिए , देशलाई उन्नतिको बाटो तिर लैजाने , गरीबी हटाउने रे , कृषिमा आत्मनिर्भर हुने तर यो सबै त लगाएको एउटा नारा मत्रै भयो, एउटा भोको मान्छेलाई भोलि देखि म तलाइ टन्न खान दिन्छु आजचै मलाई भोट दे अनि यो एक पुरिया बिस्कुटले काम चला भन्दै टारेको जस्तो मात्रै भयो, खै त त्यहा उपस्थित हुने किसान त उस्तै छन् त।
लोकतन्त्र ल्याउनको लागी उनीहरुलाई यसरी नै अलि अलि कसैले आएर केहि सपना त देखायेकै थिए होलान् , तर पनि अनुहारमा चै त्यो सबै नपाउदाको दुखचै देखिन्न थियो । उहाहरुमा, एउटा वडाले गरेको कार्यक्रममा सहभागी हुन १ घन्टा लगाएर हिड्ने नि धेरै जना हुनुन्थ्यो त्यहा किन त भन्दा गाई बस्तुलाई निशुल्कऔषधि बाडिदै छ अनि उनिहरुले पालेको गाइबस्तुमा आएको समस्यको बरेमा केहि ज्ञान पाईन्छकि भन्ने आशमा आउनु भएको थियो , कसैको अनुहारमा तेति धेरै हिड्नु पर्यो, सरकारले गरेन भन्ने कुनै खोट देखाउनु भएको थिएन । मनमा त सोच्दा हून तर पनि खुसी हुनुपरेको थियो उहाँहरु तेति एक पुरिया बिस्कुटमा र त्यो पाउन लगाउनु भएको मेहेनतमा, तर खै त्यै किसानको जिवनस्थर माथी लाने भनेर जंगल छिरेका हाम्रा नेता र त्यही गाउँमा बिकास ल्याउन गाउँ गाउँ बाट यिनै किसानलाई बोकेर अगाडि बढेका हाम्रा अब्बल नेता ज्यु हरु त आज मैले सत्ता पाइन, मलाई पार्टीले धोका दियो , अब सडकमा उत्रिनु पर्छु , उखान तुक्का हन्नु पर्छ एउटा नमिले अर्को छँदैछन् नि त्यहा गै फकाउनु पर्छ, त कोइ ज्योतिष ले भनेको छ अब मै हो हाँक्ने , तिमी सबलाई, यो बाहेक अरु केहि नै छैन जस्तो गरि गुनसो त धेरै गरेका छन् यो देशका नेताले तर ती सिधा साधा किसानको जिन्दगी कसरि चलिरहेको होला, ? जन्मे देखि त्यति नै गरे पनि मनमा शान्ति लिएर रमाइरहेका छन । को नेताले जित्यो रे यो पल्ट भनेर त त्यै चुनावको बेलामा एकचोटी अनुहार मात्रै हेर्न पाउदो हुन् । कति चोटि अनुहार हेरिसके होलान कति वटा चुनावमा नमस्ते भन्दै हाम्रो नेता गैसके होलान् , गुनसो त उहाहरुको नि त छ होला राती सुत्ने बेलमा सोच्दो हून कि अलिकति आझै राम्रो भैदियेको भए, मैले रोपेको बाली र मैले पालेको बस्तु को हेरचाह राम्रो सङ गरेर बजारमा सुपथ मुल्यमा पठाउन पाए भन्दै सपना बुन्दै बस्छन । भोलि पल्ट बिहान उठेपछि फेरि जस्ताको त्यसतै फेरि त्यही समस्या, यो त युग देखि चलिरहेका समस्या हुन् । त्यहाको केही किसान दाजुभाइहरु सङ कार्यक्रम सके पछि एकछिन कुरा गँरे । सधैको त्यै एउटा समस्य बजार पठाउदा भाउ धेरै आउदैन त कहिले सिचाइको समस्य , कहिले गाइबस्तुको समस्या त कहिले के, तीन तहको सरकार त बन्यो, घर घर गाउँ गाउँमा नेता नि झन धेरै भए तर समस्या भने आझै नि उस्तै छ।
यो सब्बै कुरा मनमा खेलाउदै आफ्नो गाडीमा स्टेयरिङले बाटो पछ्याउदै फर्किदै त थिए म तर त्यहा उपस्थित भएका किसानलाई बाटो देखाउने चै कस्ले त भन्ने प्रश्न आफैलाइ गरे। यो त येहि काठमाडौं बाट ४०÷५० किलोमीटर पर मेलम्ची जने बाटोमा रहेको एउटा सानो गाउँको कुरा थियो नेपाल त सबै येस्तो गाउँले भरिएको छ के देश भरिको गाउँको हाल येस्तै छ त ? आफ्नै सोचमा हराए एकछिन , गाडिको स्टेरिङ पनि त कन्ट्रोल गर्नुथ्यो मलाई येसरी सोचेर गाडी कुदाउनु हुन्न भने र गाडीको रेडियो अन गरे, आज एउटा एतिहसिक कदम लिइयो भनेर रेडियोले भनेको त्यो कुराले ठ्याक्कै मेरो कानमा हिर्कायो र सुन्न मन लाग्यो के चै एतिहसिक काम भयेछ भनेर, एक्चिन सुने अनि थाहा भायो आज फेरि एउटा पार्टी र आर्को पार्टी बीच हातेमालो भएछ र दुई मिलेर देशलाई आर्को नयाँ युग तिर जने सल्ला भएछ फेरी ।
युग त त्यही छौ हामी सहरमा गाडी अलि बढे, घर धेरै भए र मान्छेको चाप बढी । सानोमा लग्थ्यो काठमाडौं बाट काभ्रे तिर जादा का का नै पुगे जस्तो आर्कै देश गए जस्तो आज त्यो कार्यक्रमबाट फर्किदा नि त्यै महसुस भयो नयाँ युग भनेको यो पो रहेछ त सहर एउटा देश र गाउँ एउटा देश। एताको देशको पिडा खानेपानी छैन । सास फेर्नलाई गतिलो हावा छैन , तरकारी ओर्गनिक चाहियो र लुगा कुन ब्रान्ड सहर बहिरको देशमा भने लुगा फोहोर च्यतियेको किन नहोस् मैले उब्जाएको बालिले मेरो नातिनातिनी , छोराछोरी ले पढ्न पाउन । स्वछ पानी त छ खान लाई , हावा को त गन्ध नै बेग्लै तर अनुहार मासुम तेताको देशमा अनि येता हाम्रो नेताको देशमा चै मोटो घाटो , दौरासुरुवाल , ब्यापारीको घरमा रातो टीका र रातो भात, पिउनलाई रातो र सेतो झोल लगाउनलाई क्य राम्रो त्यो महङ्गो सुट। येहि पो रहेछ त्यो नयाँ युग र देश नै बदल्ने परिवर्तन ।
म त मेरो देशको एउटा सच्चा नागरिक मेरो लागि त मेरै देश यो संसारको सबै भन्दा राम्रो देश , आफुलाई फुटाउने , जनतालाई लूटाउने ती नेतालाई त रहेछ प्यारो त्यै उनीहरुले लगाउने महँगा सुट।
क्रमश…….
