कति गर्थे ज्युज्यु हजुर टारेर त्यो टर्ने भए
कति छर्थे चीतामाथि लास उठी चर्ने भए !

उप्रोमाथि थुप्रो पनि लोभीको त मनै वैरी
कति भर्थे भकारीमा रास बोकी मर्ने भए !

दुई गाँसै काफी छ जाबो एउटा पेटै त हो
कति धर्थे गोजेरोमा सास रोकी भर्ने भए !

सत्ताको यो भोकले नि मात लाग्दोरहिछ
कति डुब्थे पीपकुण्ड कुर्सीसँगै तर्ने भए !

कसले काट्छ फूलकै जरा जाहेर छ सबै
कति डर्थे मालीहरू हिसाब यतै गर्ने भए !

                    ***

गद्धारहरुको गीत

कविता-    दुर्गी

सिरानचोक गाउँपालिका पूर्व अध्यक्ष गुरुङलाई सम्मान

कुतः पिकाकबाट तीन स्रष्टा पुरस्कृत

पद्मश्री साहित्य पुरस्कारको संक्षिप्त सूची सार्वजनिक, पाँच कृति अन्तिम छनोटमा

विचौलिया र बुख्याँचाहरू