गोलमालका बीच ,
म अहिले सम्झन्छु ,
सुरुका दिनहरु हुक्केको भरमा
म रमाउँदै थिए ,
७त्रगयतसयता हेरो रमाइलो , त्यता हेरो रमाइलो भन्दै ७त्रगयतस,
कविता लेख्दै थिएँ ,
७त्रगयतसअरुलाई रमिता बन्छ, मलाई कविता बन्छ ७त्रगयतस भन्दै ,
गित गाउँदै थिए ,
७त्रगयतसमलाई नसोध कहाँ दुख्छ घाउ ७त्रगयतस भन्दै ,
अहिले साहित्य बिगृएको छ मेरो ,
मनस्थिति बिगृएको छ मेरो ,
त्रासका बीचमा लेखिएको कवितामा
न त म कुनै शब्द हाल्न सकिरहेको छु ,
न त कुनै भाव ,
सायद सुधृनेछन दिनहरु ,
र बुढापाखाले भनेजस्तै ,
गोलमालहरु पनि उखानटुक्का बन्नेछन ,
उहिलेको कुरा खुइलिएर जान्छ भनेजस्तै ,
गोलमाल पनि साम्य हुनेछ ,
अहिले मात्र कमि छ त ,
केवल गफ गर्ने साथीभाइको ,
उस्तै रमाइलो गफ ,
उस्तै हावा गफ ,
मन बहिल्याउने गफ ,
र कमि छ त केवल ,
भौतिकशास्त्र र गणितको ,
दिनहरु एवं रितले चलिनैरहनेछन ,
बाध्यता छ ,
चलाउनैपर्छ ।
– अर्जुन दाहाल
