–डा. उत्तम खनाल

लस्कर आफ्नै ताँती साथले अघाए छु
डुबेको आधा जीवन बातले सजाए छु ।
धोएर जाने भए दिलै खोलेर धुन्थे
रोएर आउने भए दिन रात सम्झेर रुन्थे ।।

तारिफको धोको रहें चितामा जल्न जानु
राम राम बिचरा भन्छन् अगुल्टो घोचाई खानु ।
हरेक पाईला पाईला चिहानले कुरेकै छ
अगाडी बढ्छ भनी खुड्कीला पुरेकै छ ।।

पालुवा नयाँ आउन सुकेको पात झ¥यो
कोत्रियो खिल बल्झी दिलमा खिया प¥यो ।
पुछेर आँसुहरु नयनले धोका दियो
परेली झिम झिम गर्दा बर्षतको फोका दियो ।।

चरनको माली गाई लडेर भिर प¥यो
एकमन मरेत के भो धेरैको तिर झ¥यो ।
सकेत दिनु खानु खुसीका पल पल साँटी
लुट्ने छ हात खोसी झिकेर मुटु काटी ।।

पुराना दिनहरु गनी बसेत के भो ?
नमरी जन्म हुन्न भनी बसेत के भो ।
दिने छ हातहरु लिनेको लर्को ताँती
ति मनका वैरीहरु निस्कन्छ भाँती भाँती ।।

गद्धारहरुको गीत

कविता-    दुर्गी

सिरानचोक गाउँपालिका पूर्व अध्यक्ष गुरुङलाई सम्मान

कुतः पिकाकबाट तीन स्रष्टा पुरस्कृत

पद्मश्री साहित्य पुरस्कारको संक्षिप्त सूची सार्वजनिक, पाँच कृति अन्तिम छनोटमा

विचौलिया र बुख्याँचाहरू