अन्तर्मनका तरल तरङ्गहरु

जब चोरझैँ  सुटुक्क आएर

अनावरण गर्दछन आँखासामु ,

तब हिजोको नायक उ ,

एकछिन टोलाउँछ

नियन्त्रण बाहिरको मस्तिष्कलाई

सान्त्वना दिन्छ ,

र केहिबेरमै झ्याप्प……

उ हराउँछ चकमन्न अन्धकारमा ।

नझार आँसु तिमी

उ पत्थर बन्यो ,

अब पल्टिने छैनन् तिम्रो तस्वीरहरु ,

फुल चुडेर पत्थर पुज्न पल्केको

तिमो समाज ,

आज मनाइरहेको छ

धुमधामसंग प्रतिघातका चाडहरु ।

फर्किनेछैन अब उ ,

किनकी इतिहास साक्षी छ

मुना र मदनको बीचमा सधैं ल्हासा हुन्छ ।

मृत्युपछी पनि  निरन्तर चम्किरहेको ,

उ सातौ ब्रह्माण्डको ध्रुबिय तारा हो।

तिम्रो चक्रब्युहमा फसेर

प्रतिज्ञाबद्ध रहन सफल ,

उ महायोद्धा भीष्म हो ।

जमिनतिर लोलाएका आँखा ,

दबिएको झरी ,

घाँटीमा डोरीको डाम

र हातमा चिट्ठी ,

अनगिन्ती यात्राबाट थकित

उसले लगाएको छ आँफैलाई पुर्णविराम ।

-अर्जुन दाहाल

गद्धारहरुको गीत

कविता-    दुर्गी

सिरानचोक गाउँपालिका पूर्व अध्यक्ष गुरुङलाई सम्मान

कुतः पिकाकबाट तीन स्रष्टा पुरस्कृत

पद्मश्री साहित्य पुरस्कारको संक्षिप्त सूची सार्वजनिक, पाँच कृति अन्तिम छनोटमा

विचौलिया र बुख्याँचाहरू