-समीर यात्री
उस्तै उस्तै लाग्छ,
दिन ढल्दाको गोधुली
र, रात ढल्दाको प्रभात
कुनै मिठो भ्रम जस्तै ।
दिन ढल्छ
र, ढल्छ रात पनि
सुन्दर लाग्छ गोधुली
र, सुन्दर हुन्छ प्रभात पनि
उहिल्यै गरेको हो
यसको हिसाब हामीले ।
जब बुढो हुन्छ दिन
त्यो ढल्छ
ढल्नु अघिको पल
रंगीन हुन्छ
एक तमासको
मिठो मुस्कान जस्तै ।
जब छिप्पिन्छ दिन
र, ढल्किन्छ उमेर
छोटिदै जान्छ आयु
र, सकिदै जान्छ औचित्य
मृत्यु हुन्छ उसको
र, बिलय हुन्छ अन्धकारमा ।
दिनको मृत्युसगै
मृत्यु हुन्छ बुढा सपनाहरुको
र, मृत्यु हुन्छ कालातित चेतनाको पनि ।
मृत्यु हुन्छ बुढा पहरेदारहरुको
र, मृत्यु हुन्छ त्यसरी नै
गोधुलीमा प्रभाती सपना रेट्नेहरुको पनि ।
भोग्नेछ यो रातले पनि,
बुढो दिनकै नियति,
एउटा नौलो प्रभातको उदयसंगै
गुञ्जनेछन शंखध्वनीहरु
रातको अन्त्यष्टिमा,
गायब हुनेछन चमेरा र लाटोकोसेराहरु
र, गायब हुनेछन
भुस्याहा कुकुरहरु पनि,
ब्युझिनेछ नानीहरुको रहर
र, ब्युझिनेछन सूर्यमुखीका फूलहरु पनि ।
रेटिएका सपनाहरु समेत
जाग्नेछन कालकुट भएर ।
र,
रेटेर गोधुलीमा सपनाहरु
गोधुलीमै हराउनेहरुको नाममा
जारी हुनेछ “मोस्ट वान्टेड” सूचना ।
