– नानीमैँया तामाङ

म आकाश हेरिरहेछु
अनि ती अनगिन्ती
ताराहरू गनिरहेछ
अन्धकार निपट्ट रातमा
उदायका ती लाखौँ मधुरा ताराहरू
जस्तै उज्यालो छर्ने
प्रयन्त गरिरहेछु
म एकनासले हेरिरहेछु ।
यो स्र्वाङ्ग धर्तीबाट
त्यो कोसौँ टाढा रहेको
फराकिलो आकाशतिर
यो अन्धकार रातमा
अनि सोचिरहेछु
मेरो अनिश्चित
भविष्यको बारेमा
एकोहोरिएर
चकमन्न सुनसान छ
संसार निदाएको छ
भोलिको सुनौलो
भविष्यको झिनो
आसमा एक स्वप्निल निदमा
म सपना देखिरहेछु
स्वर्णिम भविष्यको
अभिभारा काँधमा
बोकेर हिँडिरहेछु
अनन्त यात्रामा ।।।

गद्धारहरुको गीत

कविता-    दुर्गी

सिरानचोक गाउँपालिका पूर्व अध्यक्ष गुरुङलाई सम्मान

कुतः पिकाकबाट तीन स्रष्टा पुरस्कृत

पद्मश्री साहित्य पुरस्कारको संक्षिप्त सूची सार्वजनिक, पाँच कृति अन्तिम छनोटमा

विचौलिया र बुख्याँचाहरू