पत्याउन त गारो छ विश्वास त सारै छ ।
कसरी हिंडौं त्यो बाटो बाटोभरी काँडो छ ।।

एक पटक विश्वास गर्दा जीवन नै उडयो ।
हैसियत त सानै छ एकै पटकमा चुँडियो ।।

कतिलाई विश्वास गर्नु कति सँग मिल्नु ।
र त भन्छ मान्छे घाँटी हेरी हाड् निल्नु ।।

बाढीको वेगसरी जीवनको छ यात्रा ।
दुई दिनको जिन्दगी मिलाई हिंडनु जात्रा ।।

जता जता विश्वास छ त्यतै त्यतै खतरा ।
अविश्वासको ठाउँमा छन् झन लफडै लफडा ।।

जीवन सानो भए पनि गर्नु धेरै कुरो छ ।
यात्रा निरन्तर भए पनि निर्नय आफै लिनु छ ।।

जसले जीवनको कुरा वुझछ उसैले केहि गर्छ ।
इतिहासको पानामा आफूलाई सुरक्षित राख्छ ।।